هوا

 

له تيارې

 د باندې ګورم

پاڼې لمرته ځانونه تودوي

هوا لنده شوې

مرغۍ شخوند وهي

سیوري لمبېږي

خاموشي

لکه شپه

د سکوت په اوږو ووته

ته مې وياديدې

 

 

ول


ستا نازک پړونی

د ویښتو له ولونو

باد واخیست

ویې رپاوه

د پېروتو لمدو پاڼو ته يې یووړ