رغياڼه ۱۳
لرى
دباران څاڅكو
پوټى لكه لرى
ګلكاري كړ
**********
د چوترې ژۍ
سبا مې دوى
مړى
كلي ته وړي
كليوالو هديره كې
ځاى د قبر معلوم كړى
پلار مې نن چا خبر كړى
چا وې ته هم يې خبره
دملا لوردې خورلڼه
څه بلا روي انجلۍ ده
هر څه وايي خوله سورۍ ده
هغې دا درته ويلي
دې بلا درته ويلي
مورمې وينم
ترهېدلې
چې زيارت په زيارت ګرځي
چا لا نه ده خبره كړې
چې په چا خواره شي پېښه
د خوبونوورته وايي
د فالونو ورته وايي
د لښتي په ژۍ وي ناسته
له اوبو سره ږغيږي
يوديوال دخونې لوېږي
يوه ستنه راماتېږي
د دې خوب تعبېربه څه وي
دغه فال به بد كه ښه وي
نه پوهېږم
څه پوهيږم
څوك به څنګه ورته وايي
زاره چاودې به شي خواره
پلارمې پرته ، پرته ګرځي
زړه يې مات طبعه يې زاره
خو يو ته يې ،په غم بره
ته دې خپل روزګار كوې
خپلې چرګې مړوې
د چوترې په ژۍ يې ناسته
سرې پښې سپينې پونډۍ دې
په خيال ورو، ورو زنګوې
سرې مرۍ دې په تاكۍ كې
آينې پرې پټوې
نه پوهېږم
زه دې هېر وم
كه مې سم دم هېروې
**********
تنهايي
زه خوتاته راغلم
تنهايي مې په خونه كې
بيا ګوښې پريښوده
ته مې يواځې كړې
**********
اتفاق
ښايي نورې چارې يې ښې وي خو دا نه ده
د دې ملك وګړي ټول په دې كې ګرم دي
اتفاق د سرسړي يې پيدا نه كړو
دې ولس كې چې څه كم وهغه كم دي
**********
ژامه
ماد خپلې موركۍ
تور ساده پړوني
سيخكونه
غاښ ټومبوني
د نكريزو وچې پاڼې
سلايي، رانجه ، رجلومه
په خلكو وويشل
نن مې ساختګي ژامه هم خښه كړله
خو ډېرې خاطرې يې
زما د خونې په ميخونو
د دې كور په اندامونو
را ځړيږي
راږغيږي
